Darmowy odtwarzacz w przeglądarce
2Hz Dźwięki Binauralne
Wbrew nazwie ten plik nie jest dudnieniem binauralnym. Oba kanały niosą ten sam zestaw tonów, harmoniczny stos wokół 49 Hz, na tych samych częstotliwościach, więc nie ma różnicy między uszami, z której mogłoby powstać dudnienie. To, czym plik naprawdę jest: ciemny, szeroki, niski ambientowy podkład.
Gotowe do odtworzenia
Dołóż do tego deszcz albo trzask ognia, zapisz miks i słuchaj przy wygaszonym ekranie. Slo na iOS, Androida i Maca.
Co pokazuje pomiar
Dudnienie binauralne wymaga, żeby każde ucho odbierało inny ton, którego drugie ucho nie słyszy. Sprawdzenie dwunastu najsilniejszych składowych tego pliku pokazuje, że każda z nich pojawia się w obu kanałach na tej samej częstotliwości; największa różnica lewo-prawo między nimi wynosi 0,08 Hz, daleko od 2 Hz sugerowanych przez nazwę. Kanały różnią się poziomem, od zera aż do około 15 decybeli, i to właśnie sprawia, że plik brzmi szeroko — ale poziom to nie wysokość dźwięku, a różnica poziomu nie tworzy dudnienia. Plik nie pokazuje też pulsowania 2 Hz: najwolniejszy ruch w nagraniu ma cykl mniej więcej co trzecią część sekundy, a 2 Hz leży około 18 decybeli poniżej tego poziomu.
Dla porównania plik Schumann 7,83 Hz na tej stronie mierzy się jako prawdziwa para binauralna: 200 Hz w lewym kanale i 207,8 Hz w prawym, z około 60 decybelami separacji między nimi. Tak wygląda to po zmierzeniu. Ten plik do tego nie przypomina. Biorąc go takim, jaki jest, to ciemny podkład: stos na 49,4 Hz z częściowymi tonami przy 31, 93, 98, 124, 149 i 188 Hz, i praktycznie nic powyżej 1 kHz.
Czym są dudnienia binauralne i co mówią badania
Dudnienia binauralne działają, dając każdemu uchu nieco inny ton, więc wymagają słuchawek. Na głośnikach oba uszy słyszą oba tony i efekt w dużej mierze znika. Badania są niespójne. Przeglądając czternaście badań EEG, jeden systematyczny przegląd naliczył pięć wyników zgodnych z hipotezą synchronizacji, osiem sprzecznych i jeden mieszany, a jego autorzy określili literaturę jako co najwyżej niejednoznaczną, dodając, że nie da się z niej wnioskować o wielkości efektu.
Ta strona nie twierdzi więc niczego o tym, co robią dudnienia binauralne, a ten konkretny plik i tak nim nie jest. Żeby usłyszeć, jak brzmi prawdziwa para binauralna, użyj odtwarzacza Schumann 7,83 Hz ze słuchawkami. Dla podkładu, którym ten plik faktycznie jest, najbliższymi sąsiadami są Kosmiczny Dryf i Niebiańskie Wizje, a połączenie 2Hz Dźwięków Binauralnych z deszczem w darmowym mikserze dźwięków dodaje mu trochę ruchu. Cały katalog jest w bibliotece dźwięków.
Najczęstsze pytania
Czy ten plik naprawdę jest dudnieniem binauralnym?
Nie. Zmierzone w całym pliku oba kanały niosą te same tony na tych samych częstotliwościach, a największa różnica wynosi 0,08 Hz. Dudnienie binauralne wymaga innego tonu w każdym uchu, a tego tu nie ma.
Czy dudnienia binauralne zmieniają fale mózgowe?
Żadne wiarygodne dowody tego nie potwierdzają. Przeglądając czternaście badań EEG, jeden systematyczny przegląd naliczył pięć wyników potwierdzających, osiem sprzecznych i jeden mieszany, i określił literaturę jako co najwyżej niejednoznaczną.
Czy dudnienia binauralne działają na głośnikach?
Nie. Wymagają słuchawek. Na głośnikach każde ucho słyszy oba tony i efekt w dużej mierze znika.
Jak więc brzmi ten plik?
Ciemny, szeroki, niski podkład: harmoniczny stos na 49,4 Hz z częściowymi tonami do około 250 Hz i praktycznie niczym powyżej 1 kHz.