Śpiew Gregoriański

Co naprawdę zawiera nagranie

Dwie cechy go identyfikują. Po pierwsze, melodia jest monofoniczna: śledzenie wysokości dźwięku przez 32 sekundy daje jedną linię naraz, poruszającą się głównie stopniowo przez E4, F4, G4, A4, H4, C5, E5 i F5, bez drugiego głosu pod spodem i bez akompaniamentu instrumentalnego. Po drugie, najsilniejsza wysokość to nie pojedynczy czysty ton, tylko ciasny klaster rozłożony mniej więcej między 489 a 495 Hz, co jest tym, jak wygląda po zmierzeniu kilka głosów śpiewających tę samą nutę. Nie ma regularnego pulsu. Poniżej 250 Hz plik jest niemal pusty, a oba kanały są identyczne.

Uwaga historyczna, którą warto mieć na uwadze

Chorał to udokumentowana tradycja muzyczna kościoła zachodniego: łacińska, bez akompaniamentu, zapisywana od mniej więcej dziewiątego wieku. Autorzy w internecie często łączą go z tak zwanymi częstotliwościami solfeggio, a to powiązanie się nie trzyma. Kimkolwiek był twórca zestawu solfeggio, złożył go w latach 70. XX wieku na podstawie numerologicznej interpretacji Księgi Liczb, a nie udokumentowanej praktyki gregoriańskiej. Mierzenie wysokości dźwięku w hercach też jest o wieki późniejsze niż sam chorał: to norma ISO 16:1975 ustala A4 na 440 Hz, i nikt nie mógł przypisać średniowiecznej częstotliwości, zanim taki standard istniał. Chorał niesie prawdziwą muzykę i prawdziwą historię; przypisana mu opowieść o częstotliwościach nie należy do żadnej z nich.

Dla innego materiału jednogłosowego Mistyczny Flet jest instrumentalny, a Misa Tybetańska trzyma jedną wysokość przez cały czas. Pełny katalog jest w bibliotece dźwięków. Żeby umieścić głosy w większej przestrzeni, spróbuj połączenia śpiewu gregoriańskiego i powietrza lochu w darmowym mikserze dźwięków.